Post 28-03-2012 06:36

Ścieżka do diagnozy i terapii

ŚCIEŻKA do diagnozy i terapii.
  1. Leczenie dziecka
    Lekarz prowadzący to psychiatra - wizyty mniej więcej raz w miesiącu, chyba że lekarz uzna, że można rzadziej.
    W zasadzie to psychiatra powinien kierować dziecko na badania, do kolejnych specjalistów i na terapie, i do niego z powrotem wszystkie te wyniki powinny trafiać, żeby miał pełen obraz sytuacji.

    Badania potrzebne do diagnozy:
    • Wywiad lekarza z rodzicami dziecka na temat ciąży, porodu i okresu noworodkowego, niepokojących objawów;
    • Rozmowy o problemach bieżących dziecka z rodzicami i dzieckiem oraz obserwacje dziecka przeprowadzane regularnie przez psychiatrę lub psychologa;
    • Badanie EEG;
    • Konsultacja u neurologa;
    • Testy u psychologa (głównie neuropsychologiczne, badające koncentrację uwagi);
    • Badania krwi (głównie chodzi o wykluczenie innych chorób, np tarczycy);
    • Wykluczenie innych chorób (np alergia, choroby tarczycy);
    • Ankiety dla obojga rodziców i dla placówki oświatowej (przedszkole lub szkoła) - dwukrotnie - raz na początku diagnozy, drugi raz po pół roku. Jest kilka rodzajów ankiet: na ADHD, na zaburzenia całościowe, na zaburzenia zachowania itp.;

    Badania potrzebne w razie decyzji o leczeniu farmakologicznym:
    • Badanie kardiologiczne (nie wiem, jak często, moje dziecko miało tylko na początku i po roku);
    • Standardowe wyniki analiz krwi, moczu, kału - co najmniej raz na pół roku;
    • Dane do siatki centylowej - waga, wzrost, obwód głowy (pielęgniarka szkolna lub u naszego pediatry) - co najmniej raz na pół roku;

    Leczenie ADHD i ZA. Metod jest wiele, zazwyczaj stosuje się kilka równocześnie - oczywiście rodzice z lekarzem decydują, które zastosować:
    • Terapia behawioralno-poznawcza - powinna być prowadzona cały czas, przez rodziców i szkołę. Zasady tej terapii rodzice mogą poznać na warsztatach, obozach terapeutycznych, szkole dla rodziców dzieci nadpobudliwych oraz oczywiście na forum ADHD.ORG.PL;
    • Trening Umiejętności Społecznych (dla dzieci z ZA, autyzmem)
    • Psychoterapia - prowadzi psycholog raz na dwa tygodnie (bywa częstsza lub rzadsza, w zależności od potrzeb);
    • Terapia pedagogiczna - prowadzi pedagog raz w tygodniu;
    • Terapia integracji sensorycznej (SI) - głównie dla dzieci z nadwrażliwościami dotykowymi, zapachowymi i smakowymi;
    • Terapia Tomatisa - głównie dla dzieci z nadwrażliwościami słuchowymi;
    • Terapia logopedyczna - prowadzi logopeda lub neurologopeda;
    • Obozy terapeutyczne dla samych dzieci lub dla dzieci z rodzicami;
    • Warsztaty terapeutyczne dla dzieci z rodzicami;
    • Świetlice terapeutyczne dla dzieci;
    • Leki, głównie poprawiające koncentrację uwagi - działają krótko, ale umożliwiają dziecku skuteczną naukę i skuteczniejsze prowadzenie wszelkich terapii;
    • Dieta - próby z wykluczaniem mleka czy cukru, unikanie żywności zawierającej barwniki, polepszacze, konserwanty;
    • Terapia EEG Biofeedback - skuteczność długofalowa nie jest potwierdzona, a jakikolwiek efekt może być widoczny dopiero po kilkudziesięciu sesjach terapeutycznych. Można się starać o biofeedback w poradniach PPP i w niektórych szkołach. Przed terapią konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniego badania EEG;
    • Suplementy - np Eye-Q (tran+olej wiesiołka) i Bilobil;
  2. Przygotowywanie dziecka do realizacji obowiązku szkolnego
    Niezależnie od leczenia u psychiatry należy regularnie, co 3 lata, przeprowadzać z dzieckiem badania w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (PPP). Wynik tych badań uzyskuje się w postaci Opinii lub Orzeczenia, które zawiera szczegółowe zalecenia do pracy z dzieckiem dla rodzica i szkoły (czy przedszkola). Jest to dokument, który musi być respektowany przez szkołę.
    Można iść tam bezpłatnie, bez żadnego skierowania. W PPP można poprosić również o konsultację z psychologiem, wczesne wspomaganie, prowadzone są też często zajęcia terapeutyczne - jest to placówka oświatowa, niezależna od służby zdrowia.

  3. Leczenie rodzica
    W prawidłowym leczeniu dziecka najważniejszą osobą jest rodzic, od którego zależy najwięcej - bo to on szuka odpowiednich specjalistów i terapii, a nawet jest głównym terapeutą swojego dziecka. Jednak rodzic dziecka z ADHD czy autystycznego zwykle musi sprostać niezrozumieniu ze strony społeczeństwa i szkoły. Bardzo często więc nabawia się fobii szkolnej, czasami nawet fobii społecznej oraz depresji. W takiej sytuacji równocześnie, rodzic musi się systematycznie zająć również swoimi problemami, szukając pomocy u psychiatry i psychologa, biorąc odpowiednie leki czy przechodząc psychoterapię. Ważne jest również znalezienie dla siebie grupy wsparcia, czyli systematyczne, zorganizowane spotkania z ludźmi mającymi podobne problemy.


Tekst opracowany przez Dosię. :)