Forum     Forum - powrót na pocztek forum Portal - powrót na ADHD.org.pl Office Bogdan Mizerski

Objawy i specyficzne trudności szkolne

Moderator: Moderatorzy

Halina

Awatar użytkownika

Licencjonowana ADHD-owa Czarownica

Posty: 5819


Rejestracja:
08-03-2005 22:32

Lokalizacja: Górny Śląsk

Dzieci: Piotrek 24 CZR z cechami ADHD i Krzyś 15 gimnazjalista ZA z cechami ADHD

Ja: ADHD zdiagnozowane przez lekarzy moich dzieci

Post 08-06-2005 10:06

Objawy i specyficzne trudności szkolne

Myślę, że znowu jest czas na przypomnienie sobie artykułów o ADHD
Ten znalazłam dziś i uważam, że oddaje sedno sprawy.

Objawy i specyficzne trudności szkolne dzieci
z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD).


Nadpobudliwość psychoruchowa rozumiana medycznie, oznacza zespół nadpobudliwości psychoruchowej, czyli zespół hiperkinetyczny, będący schorzeniem, mającym charakterystyczne objawy i wymagającym odpowiedniego leczenia.
Można nadpobudliwość w dużym uproszczeniu sprowadzić do odmiennej pracy mózgu, która uniemożliwia dziecku kontrolowanie swoich zachowań, a więc także kontrolowanie uwagi i ruchów. Dziecko nadpobudliwe nie ma czegoś za dużo. Ma za mało zdolności do wewnętrznej kontroli i hamowania.

Objawy charakterystyczne dla nadpobudliwości to:
1) Nasilone zaburzenia uwagi, czyli niemożność jej skoncentrowania.
2) Nadmierna ruchliwość.
3) Nadmierna impulsywność.

Ad. 1.
Dziecko nie jest w stanie skoncentrować się na szczegółach podczas zajęć szkolnych. Popełnia błędy wynikające z niedbałości. Ma trudności
z utrzymaniem uwagi na zadaniach i grach. Często wydaje się nie słuchać tego co się do niego mówi. Nie stosuje się do podawanych kolejno instrukcji i ma kłopoty z dokończeniem zadań szkolnych i wypełnianiem codziennych obowiązków, jednak nie z powodów przeciwstawiania się lub niezrozumienia instrukcji. Często ma trudności z zorganizowaniem sobie pracy lub innych zajęć.
- nie lubi, ociąga się lub unika rozpoczęcia zajęć wymagających dłuższego wysiłku umysłowego – jak nauka szkolna lub odrabianie zajęć domowych,
- często gubi rzeczy niezbędne do pracy,
- łatwo zapomina o różnych codziennych sprawach.

Ad. 2.
- dziecko ma często nerwowe ruchy rąk lub stóp, bądź nie jest
w stanie usiedzieć w miejscu,
- wstaje z miejsca w czasie lekcji lub w innych sytuacjach wymagających spokojnego siedzenia,
- często chodzi po pomieszczeniu lub wspina się na meble,
- często ma trudności ze spokojnym bawieniem się
lub odpoczywaniem,
- często jest w ruchu: „biega jak nakręcone”,
- często jest nadmiernie gadatliwe.

Ad. 3.
- dziecko często wyrywa się z odpowiedzią zanim pytanie zostanie sformułowane w całości,
- ma kłopoty z czekaniem na swoją kolej,
- często przerywa lub przeszkadza innym.

Amerykańscy naukowcy wyodrębnili trzy następujące podtypy ADHD:

- podtyp z przewagą zaburzeń koncentracji uwagi:
dziecko nie może skupić się na tym, co mówi nauczyciel, zapomina, o czym przed chwilą rozmawiało, w czasie odrabiania lekcji interesuje się wszystkim dookoła, tylko nie pracą. Takie dzieci często są odbierane przez nauczycieli i rodziców jako mniej zdolne lub nie radzące sobie z nauką. Popełniają niefortunne błędy – źle przepisują, nie rozwiązują zadań, bo nie są w stanie przeczytać ich treści do końca. Często mają gorsze wyniki w nauce.

- podtyp z przewagą nadpobudliwości psychoruchowej:
te dzieci głównie biegają, są niezmordowane, ciągle zmieniają miejsce, w szkole nie mają kłopotów z przyswojeniem sobie materiału, ale szybko się nudzą i wstają z ławki, odpowiadają na każde pytanie nauczyciela, nawet skierowane do kogoś innego.
W opinii szkoły to zdolne wiercipięty, kiepsko dogadujące się
z nauczycielem i resztą klasy.

- typ mieszany
u dziecka występują zarówno nasilone objawy niepokoju ruchowego, słaba kontrola impulsów oraz objawy zaburzeń koncentracji uwagi.

Dzieciom z ADHD jest najtrudniej radzić sobie z codziennością. Dla nich wszystko stanowi problem. Nie radzą sobie, zarówno z uważaniem, pamiętaniem, jak i spokojnym pozostawaniem w miejscu, poczekaniem na swoją kolej.
W różny sposób ADHD manifestuje się u każdej z płci – u chłopców częściej występuje podtyp mieszany lub z przewagą nadpobudliwości,
u dziewczynek zaś podtyp z zaburzeniami koncentracji uwagi.

O ADHD mówimy wtedy, gdy charakterystyczne dla niego objawy związane z zaburzeniami koncentracji uwagi, nadmierną aktywnością
i impulsywnością występują stale od dłuższego czasu i z powodu ich występowania, dziecko, gorzej niż jego rówieśnicy, radzi sobie
ze szkołą, ma słabsze stopnie, są z nim problemy w domu, a nie udaje się znaleźć uchwytnej przyczyny takich kłopotów.

Dzieci z ADHD częściej niż inne dzieci mają kłopoty z powodu:
- zaburzeń pamięci
- zaburzeń językowych
- dysleksji, dysgrafii, dyskalkulii
- niezgrabności ruchowej.

Zaburzenia te powodują, że dzieciom tym jest trudniej się uczyć niż innym.

Dzieci z ADHD często mają „niesprawne mechanizmy regulujące uwagę”.

Trudniej im wybrać to, co jest istotne. Trudności w zapamiętywaniu nowych informacji powstają nie tylko z powodu zaburzeń uwagi, ale także z powodu występowania u dzieci z ADHD trudności językowych, czy też dysgrafii, dysleksji, dysortografii, dyskalkulii.

Dzieci nadpobudliwe mają pewne specyficzne trudności językowe:
1. Trudności w budowaniu spójnych wypowiedzi.
- dzieci nie trzymają się schematu wypowiedzi, nie przestrzegają reguł stylistycznych i gramatycznych,
- często odbiegają od tematu – dziecko przeskakuje z myśli
na myśl, z pomysłu na pomysł, myli fakty, zapomina dokończyć myśl,
- mają trudności w posługiwaniu się przyimkami określającymi położenie w przestrzeni (na, w ,obok),
- nieprzestrzeganie prowadzenia rozmowy (przerywa rozmowę, zgaduje),
- zbyt szybkie i zbyt głośne mówienie – dziecko często mówi jak katarynka, nie potrafi mówić szeptem.

WNIOSKI:
1. Dziecko nadpobudliwe ma odmienne możliwości i wymagania , należy się do nich dostosować.
2. Karanie za objawy niezależnie od dziecka rodzi lęk i niechęć.
3. Trzeba zauważać, kiedy dziecko robi coś dobrze i zachęcać je
do dalszej pracy.
4. Bliska współpraca z rodzicami ułatwia życie obu stronom.
5. Należy wydawać krótkie polecenia i sprawdzać ich wykonanie.
6. Należy rozkładać trudniejsze zadania na etapy.
7. Trzeba ustalać stałe i jednoznaczne zasady.
8. Należy przypominać o samokontroli i sprawdzaniu.
9. Trzeba szukać możliwych do zaakceptowania form rozładowania nadruchliwości.
10. Reakcja na niewłaściwe zachowanie dziecka (konsekwencja) powinna być: szybka, skuteczna, sprawiedliwa, słuszna, słowna (zasada 5 „S”)
- szybka – natychmiast po przewinieniu,
- skuteczna – doprowadzona do końca – doskonała konsekwencja,
- sprawiedliwa – odpowiednia do przewinienia,
- słuszna – za rzeczywiste przewinienie wyciągamy konsekwencje,
- sympatyczna – dziecko nie ma poczuć się przestępcą,
- słowna – bez kar cielesnych.

Opracowała
Mirosława Marszewska

LITERATURA
1. Wolanczyk T, Kołakowski A., Skotnicka M., „Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci”. BI FOLIUM, Lublin 1999.
2. Prekop J., Schweizer Ch.: Niespokojne dzieci, Media Rodzina of Poznań, Poznań 1997.
3. Sarfontein G.: Twoje nadpobudliwe dziecko; Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.
4. Komender J.: Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, Medipress 1997 3 (6): 2 – 6.


PROŚBY TWOJEGO NADPOBUDLIWEGO DZIECKA

1. POMÓZ MI SKUPIĆ SIĘ NA JEDNEJ CZYNNOŚCI.
Proszę ucz mnie także poprzez zmysł dotyku. Potrzebuję, abyś poprowadził mnie za rękę.

2. POTRZEBUJĘ WIEDZIEĆ CO ZDARZY SIĘ ZA CHWILĘ.
Proszę stwórz mi bardzo uporządkowane otoczenie, gdzie wszystko będzie podporządkowane stałym zasadom. Daj mi wyraźnie znać gdyby miały nastąpić zmiany.

3. POCZEKAJ NA MNIE, JA CIĄGLE JESZCZE SIĘ ZASTANAWIAM.
Proszę pozwól mi działać w moim własnym tempie. Jeśli zacznę się śpieszyć, na pewno coś pomylę lub zrobię błąd.

4. JESTEM W KROPCE, NIE POTRAFIĘ TEGO ZROBIĆ.
Proszę zaproponuj mi możliwości wyjścia z trudnej dla mnie sytuacji. Potrzebuję dowiedzieć się jak można iść dalej, jeśli droga jest zablokowana.

5. CZY TO JEST DOBRZE? JA POTRZEBUJĘ TO OD RAZU WIEDZIEĆ.
Zaraz po tym jak coś zrobię, szybko i szczegółowo pochwal to, co było dobrego w mojej pracy.

6. NIE ZAPOMNIAŁEM, JA TYLKO ZA PIERWSZYM RAZEM NIE USŁYSZAŁEM CIĘ.
Proszę dawaj mi tylko jedno drobne polecenie na raz. Poproś mnie, abym powtórzył Ci, co usłyszałem przed chwilą.

7. NIE POMYŚLAŁEM, MNIE JUŻ NIE BYŁO.
Proszę przypomnij mi, abym zatrzymał się, pomyślał i dopiero potem działał.

8. JA ZAWSZE PRACUJĘ TYLKO W DANEJ CHWILI.
Proszę dawaj mi tylko krótkie etapy pracy do wykonania, tak abym sam mógł ocenić, kiedy dojdę końca.

9. WIEM – ZNOWU WSZYSTKO ZROBIEŁEM ŹLE?
Nagradzaj mnie choć za część dobrze wykonanego zadania, za poprawę, doskonalenie się, a nie za bycie doskonałym.

10. DLACZEGO ZAWSZE NA MNIE KRZYCZYSZ.
Proszę doceń mnie, jeśli zrobię coś dobrze; pochwal jeśli uda mi się odpowiednio zachować. Przypominaj mi (i sobie) o moich dobrych
i mocnych stronach, kiedy mam zły dzień.
Sama ADHD, synowie ZA z cechami ADHD, a mąż podejrzany o ADD
Obrazek
Obrazek
tel. 799223703

kaszka

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Brylantowego Orderu ADHD

Posty: 301


Rejestracja:
09-03-2005 08:19

Lokalizacja: Lublin

Post 08-06-2005 12:33

Może jestem ignorantką, ale nie wiem kim jest autorka tekstu... z treści wynika, że nauczycielką. Halinko! Możesz podać też źródło?
Te wnioski (zasady) są ogólne, ale jednocześnie wydają mi się bardzo dobre i zrozumiałe dla osób, które na prawdę chcą rozumieć i pomóc naszym dzieciom.
Czy znają i stosują te zasady nauczyciele naszych dzieci? Ja mam wątpliwości. Pani dyrektor "mojej" szkoły obiecała na początku przyszłego roku spotkanie nauczycieli i rodziców dzieci z adhd. Chciałabym żeby na takim spotkaniu zostły ustalone zasady postępowania może podobne do tych, może dobrze byłoby uzupełnić je o listę reguł dla rodziców w kwestii postępowania na płaszczyźnie "nauka w szkole i w domu". Gdyby jedne reguły obowiązywały wszystkich łatwiej byłoby je stosować.
Kaśka
Chodzi właściwie tylko o to, żeby mieć trochę troski, trochę względów o innych

basia

Awatar użytkownika

Waleczny rodzic

Posty: 240


Rejestracja:
14-05-2005 20:38

Lokalizacja: Darłowo

Post 08-06-2005 16:03

To są jakby przykazania do pracy z naszymi dziećmi i gdyby wszyscy podporządkowali się im życie naszych dzieci i nasze byłoby o wiele łatwiejsze.Takie przykaznia powinien mieć każdy nauczyciel i każdy rodzic.Dla mnie to bardzo dobry drogowskaz do pracy z dzieckiem.

TOMDA

Posty: 3


Rejestracja:
09-06-2005 22:11

Lokalizacja: Poznań

Post 10-06-2005 00:10

Nasz Patryk często pozostje pod opieką którejś babci,myślę że wydrukuję te zasady i wywieszę w widocznym miejscu w domu abyśmy wszyscy pamiętali o nich w życiu codziennym.Zwłaszcza pkt.2 "potrzebuję wiedzieć co zdarzy się za chwilę".Z doświadczenia wiemy że uporządkowany i powtarzalny harmonogram dnia pozwala na wyciszenie Patryka(niespełna 4 lata).A swoją drogą to nauczyciele powinni go recytować z pamięci,zwłaszcza w przedszkolach i szkołach integracyjnych.
TOMEK

alva

Dama/Kawaler Srebrnego Orderu ADHD

Posty: 82


Rejestracja:
08-06-2005 18:14

Lokalizacja: Toruń

Post 08-09-2005 17:37

Mój syn ma niestety zaburzone wszystkie trzy sfery,o których pisałaś Halinko.Mną kieruje miłość do mojego dziecka,dlatego o wiele łatwiej wprowadzić zasady i dostosować wymagania do jego potrzeb.To bardzo trudna i żmudna praca,a efekty, niestety, nie od razu.Z doświadczenia wiem,że trafić na nauczyciela potrafiącego pracować z naszymi dziećmi,to ogromne szczęście.Niestety nasza praca musi być wsparta np. pomocą szkoły,bo inaczej "syzyfowa robota".

anka68

Dama/Kawaler Brązowego Orderu ADHD

Posty: 33


Rejestracja:
13-06-2005 07:41

Lokalizacja: Kraków

Post 09-09-2005 12:06

dzieki Halinko za artykuł.
wydrukowałam to sobie i zaniose to pani pedagog w szkole.
Przekaże to wychowawczyni Izy.
Zaniose przy okazji zaświadczenie o dysortografii i przedłużeniu czasu pracy z poradni.
Mam nadzieje że to wystarczy, pedagog szkolna jest w porządku , mam nadzieję ze nie będzie myślała iż kwestionuje jej kompetencje. W każdym razie ciesze sie że udało mi sie to wszystko załatwić.
pozdr.

masia

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Złotego Orderu ADHD

Posty: 170


Rejestracja:
03-09-2005 16:44

Lokalizacja: Zgierz

Post 09-09-2005 17:27

Halinko strzał w 10 jeśli chodzi o mojego Damiana-ale co do realizacji tego w szkole to jeszcze troche zostało do zrobienia.A co do pedagoga szkolnego--albo psychologa w poradni P ,czy aby napewno dziecko wymaga takich spotkan?-usłyszałam i zaniemuwiłam--jak to załatwic podpowiedzcie mi!

Wróć do Szkoła, przedszkole



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika

cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.