Forum     Forum - powrót na pocztek forum Portal - powrót na ADHD.org.pl Office Bogdan Mizerski

Ocenianie to wielka sztuka.

Moderator: Moderatorzy

Anka123

Posty: 4


Rejestracja:
29-05-2006 17:36

Post 29-05-2006 18:17

Ocenianie to wielka sztuka.

czy uczeń dyslektyczny może "nie robić " kropek, przecinków i w ogóle pisać wszystko jednym ciągiem, łącznie z dialogami?

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 29-05-2006 18:26

Re: ocenianie prac pisemnych

Anka123 pisze:czy uczeń dyslektyczny może "nie robić " kropek, przecinków i w ogóle pisać wszystko jednym ciągiem, łącznie z dialogami?


Może.
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

Anka123

Posty: 4


Rejestracja:
29-05-2006 17:36

Post 29-05-2006 18:33

nawet jeśli potrafi dzielić wypowiedź na zdania? Czy to zależy od zaburzeń konkretnych funkcji np. słuchwych? A czy mogę gdzieś znaleźć konkretne kryteria wymagań dotyczące oceniania prac pisemnych dzieci dyslektycznych?

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 29-05-2006 18:37

Anka123 pisze:nawet jeśli potrafi dzielić wypowiedź na zdania? Czy to zależy od zaburzeń konkretnych funkcji np. słuchwych? A czy mogę gdzieś znaleźć konkretne kryteria wymagań dotyczące oceniania prac pisemnych dzieci dyslektycznych?


Sa kryteria oceniania prac pisemnych dzieci dyslektycznych. Pewne wskazówki odnośnie oceniania powinny się znajdować już w opinii psychologicznej. Nie wiem czego konkretnie szukasz:

http://www.oke.krakow.pl/gimnazjum2003/ ... teria.html
http://www.dysleksja.waw.pl/faq.html
http://www.vulcan.edu.pl/nowewszkole/ar ... ianie.html
http://www.literka.pl/modules.php?name= ... &sid=17048
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

Anka123

Posty: 4


Rejestracja:
29-05-2006 17:36

Post 29-05-2006 18:50

dziękuję, wiem, że uczeń dyslektyczny ma być inaczej oceniany. Nie oceniam jego błędów ortograficznych ani żadnych innych wynikających z jego dysfunkcji. ale uważam, że nie może raz robić kropek a raz ich nie robić - gdy ich ie zrobi to już muszę mu to uznać za dysleksję. Poza tym przecież ważna jest strona językowa, styl, bogactwo języka pracy?? Można wiedziec Małgosiu kim jestes z zawodu?

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 29-05-2006 18:52

Anka123 pisze:dziękuję, wiem, że uczeń dyslektyczny ma być inaczej oceniany. Nie oceniam jego błędów ortograficznych ani żadnych innych wynikających z jego dysfunkcji. ale uważam, że nie może raz robić kropek a raz ich nie robić - gdy ich ie zrobi to już muszę mu to uznać za dysleksję. Poza tym przecież ważna jest strona językowa, styl, bogactwo języka pracy?? Można wiedziec Małgosiu kim jestes z zawodu?


Polonista, pedagog - terapeuta.
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

Anka123

Posty: 4


Rejestracja:
29-05-2006 17:36

Post 29-05-2006 18:57

to właśnie kogoś takiego mi potrzeba.

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 29-05-2006 19:03

Anka123 pisze:to właśnie kogoś takiego mi potrzeba.


:D
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 03-06-2006 21:18

http://www.archiwum.literka.pl/modules. ... e&sid=1579

I. Dlaczego taki temat?


Bezpośrednią przyczyną było ukończenie przeze mnie warsztatów zorganizowanych przez Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Nowym Sączu.
Zajęcia te rozszerzyły moją wiedzę na temat dysleksji. Z problemem tym spotykałam się często w swej pracy, podobnie jak moje koleżanki – polonistki, o czym dowiadywałam się w czasie prowadzonych z nimi rozmów.
Zdecydowałam się wziąć udział w warsztatach,ponieważ dość często wypełniałam młodzieży skierowania na badania specjalistyczne do Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Nowym Sączu, przeznaczone dla uczniów z trudnościami w pisaniu. Za każdym razem okazywało się, że u uczniów tych występują zaburzenia dyslektyczne.
Wtedy pojawiał się następny problem: jak pracować z takimi osobami?


Celem mojego referatu będzie przybliżenie problemu zasygnalizowanego w temacie oraz podanie bibliografii związanej z zagadnieniem.
Zacznę od sprawy podstawowej, tj. od pojęć związanych z dysleksją rozwojową.

II Słownik podstawowych pojęć związanych z dysleksją rozwojową:
  1. dysleksja rozwojowa – specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci. Jest to syndrom zaburzeń uczenia się czytania (dysleksja), opanowania poprawnej pisowni (dysortografia) i poziomu graficznego pisma (dysgrafia). Przedrostek „dys” oznacza w języku łacińskim i greckim brak czegoś, niemożność, nadaje znaczenie negatywne. Termin dysleksja wywodzi się też od czasownika ”lego” (j. grecki i j. łaciński) – czytam oraz „lexis” – mowa (j. grecki). Określenie „rozwojowa” oznacza, że trudności te występują już w wieku rozwojowym od początku nauki pisania i czytania.
  2. dysleksja- specyficzne trudności tylko w czytaniu (wąskie ujęcie). Termin ten bywa też używany jako krótsza forma nazwy całego syndromu zaburzeń, np. mówimy o uczniach dyslektycznych.
  3. dysortografia – specyficzne trudności w opanowaniu poprawnej pisowni. Termin ten pochodzi od przedrostka „dys” oraz wyrazów: „orthos” (j. grecki) - prawidłowy i „grapho” (j. grecki) – piszę, rysuję.
  4. dysgrafia – trudności w opanowaniu poprawnej formy graficznej pisma. Termin początkowo używany w Polsce przez H. Spionek dla oznaczenia różnych przejawów trudności w pisaniu, także błędów w pisaniu. Od lat 60-tych M. Bogdanowicz wprowadziła za literaturą czeską i francuską pojecie dysortografia i rozróżnienie między tak określanymi trudnościami w opanowaniu poprawnej pisowni a dysgrafią – opanowaniem technicznej strony pisania, a więc poziomu graficznego pisma. Termin ten pochodzi od przedro – stka „dys” oraz czasownika „grapho” (j grecki) – piszę, rysuję.
  5. głęboka dysleksja rozwojowa – międzynarodowe klasyfikacje medyczne ( ICD-10, DSM-IV ) podają, że ok. 3 - 4 % dzieci ma poważne zaburzenia w uczeniu się czytania o specyficznym charakterze. Brak jest szczegółowej charakterystyki tej postaci głębokich zaburzeń. Można zaproponować tu podsta- wowe kryterium rozpoznania, takie jak: zatrzymanie się na poziomie czytania elementarnego (klasy II) i nieosiągnięcie poziomu czytania zaawansowanego lub opóźnienie o 3, 4 lata w zakresie umiejętności czytania. Tak poważnym zaburzeniom czytania zwykle towarzyszą równie poważne zaburzenia opanowania poprawnej pisowni. Inną postać tych zaburzeń cechuje istotne opóźnienie w czytaniu przy bardzo nasilonych trudnościach w pisaniu zarówno w zakresie poprawności pisowni, jak i budowania wypowiedzi na piśmie, błędów stylistycznych i interpunkcyjnych ( w klasyfikacji DSM-IV określa się je jako zaburzenia ekspresji pisania.)
  6. ryzyko dysleksji- symptomy dysharmonijnego rozwoju psychoruchowego dziecka (deficyty rozwoju funkcji uczestniczących w czynności czytania i pisania), które zapowiadają wystąpienie dysleksji rozwojowej. Terminem tym można też określać wywołane przez nie pierwsze niepowo- dzenia w nauce czytania i pisania (w klasie ”o” – „I”). Pojecie to upowszechniła M. Bogdanowicz, zapożyczając je z materiałów Kampanii Europejskiego Towarzystwa Dysleksji z 1993 roku.

III. Przyczyny występowania dysleksji.

Podam teraz kilka informacji nt. przyczyn występowania dysleksji.
Sformułowano na ten temat różne koncepcje, takie jak:
  1. koncepcja organiczna mówiąca o uszkodzeniu centralnego układu nerwowego (mikro).
  2. koncepcja genetyczna mówiąca o zmianach genetycznych, występujących częściej u chłopców.
  3. koncepcja psychomotoryczna wskazująca na opóźniony rozwój psychomoto- ryczny.
  4. koncepcja emocjonalna ,wg której za zaburzenia odpowiedzialne są różnego rodzaju emocje.

Należy pamiętać, że dysleksja występuje w przypadku fragmentarycznych deficytów powodujących zakłócenie pewnych funkcji np. wzrokowych, słuchowych, ruchowych. Rozróżnia się też dysleksję integracyjną wynikającą z braku przekazu między analizatorami wzroku i słuchu.
Występowanie wspomnianych zaburzeń odzwierciedla się w umiejętnościach szkolnych.

IV. Umiejętności szkolne w których odzwierciedla się występowanie zaburzeń – pisanie, czytanie:

1. Pisanie:

a) Symptomy zaburzeń percepcji słuchowej:

Specyficzne trudności w pisaniu zwłaszcza ze słuchu. Zniekształcenia pisowni, niekiedy „zlepki” liter. Mylenie liter odpowiadających głoskom dźwiękowo – podobnym: b-p, d-t, g-k, z-s, dz-c, sz-s. Trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, z głoskami tracącymi dźwięczność, w różnicowaniu i-j, samogłosek ą, ę, od - om, - on, - em, - en. Trudności w analizie zdań na wyrazy, wyrazów na sylaby i głoski, łączenie przyimków z rzeczownikami (wklasie), opuszczanie końcówek i cząstek wyrazów, „gubienie” liter, zwłaszcza samogłosek, przestawianie ich kolejności. Przestawianie szyku dyktowanych wyrazów. W pisaniu ujawniają się często już przezwyciężone wady wymowy.

b) Zaburzenia funkcji wzrokowej i orientacji przestrzennej:

Trudności w przepisywaniu, pisaniu z pamięci i ze słuchu. W początkach nauki trudności z zapamiętaniem kształtu liter, mylenie liter podobnych (a-o, a-ą, e-ę, e-c, ł-l-t, m-n, u-w), różniacych się połozeniem w stosunku do osi pionowe (w-m, n-u, b-p, d-g), pomijanie drobnych elementów graficznych (kreseczki, „ogonki”, - ą, ę). Błędy typowo ortograficzne wynikające z gorszej pamięci wzrokowej.

c) Zaburzenia procesu lateralizacji:

Mylenie liter o podobnych kształtach, a o innym położeniu i kierunku, tzw. statyczne odwracanie liter: b-d, p-b, u-n, w-m (podobnie jak w zaburzeniach funkcji wzrokowej i orientacji przestrzennej). Dynamiczne odwracanie liter – zmiana kolejności, przestawianie ich, błędne odtwarzanie liter.
W początkach nauki głównie przy lateralizacji skrzyżowanej może wystąpić pismo lustrzane. Trudności związane z techniką pisania – zniekształcenia graficznej strony pisma.

d) Zaburzenia rozwoju ruchowego:

Przy obniżonej sprawności manualnej mała precyzja ruchów dłoni i palców.
Zniekształcenia graficznej strony pisma, pismo nieczytelne, litery często wykraczają poza liniaturę. Brak wiązania liter ze sobą. Wolne tempo pisania. Zeszyty niestaranne, pomazane.

2. Czytanie:

a) Symptomy zaburzeń percepcji słuchowej:
Szczególne trudności w syntezie przeliterowanych dźwięków, w scaleniu ich w dźwiękową całość wyrazu. Trudności we właściwej intonacji czytanych treści.
Błędy w czytaniu – zamiany liter, zmiana brzmienia, nieprawidłowe odczytywanie całych wyrazów. Trudności w zrozumieniu przeczytanej treści wynikające z błędów w czytaniu, jak i niewłaściwego rozumienia określeń słownych, głównie pojęć abstrakcyjnych.

b) Zaburzenia funkcji wzrokowej i orientacji przestrzennej:

W początkach nauki trudności z kojarzeniem dźwięku z odpowiednim znakiem graficznym. Mylenie liter i wyrazów o podobieństwie graficznym (poda-pada-bada).
Odpoznawanie napisów po cechach przypadkowych (obrazki, układ strony), częste czytanie „na pamięć”, zgadywanie. Przestawianie i opuszczanie liter, a nawet całych sylab, „przekręcanie końcówek” wyrazów. Bardzo wolne tempo czytania i niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego. Rozumienie przeczytanej części utrudnione ze względu na koncentrowanie się na technicznej stronie czytania.

c) Zaburzenia procesu lateralizacji:
Przestawianie literek i cząstek wyrazowych. Zmiana kolejności liter, sylab a nawet wyrazów. Opuszczanie całego wiersza. Wolne tempo czytania (szczególnie przy lewooczności – pismo ma kierunek od lewej do prawej, a więc prawe oko winno „prowadzić”.

V Jak wyróżnić ucznia z zaburzeniami dyslektycznymi w klasie?

Myślę, że najważniejsza jest umiejętność wyróżnienia dziecka mającego tego typu problem. W przypadku polonisty istotne jest pytanie: na co zwracać uwagę w próbach czytania i pisania?
W pierwszym przypadku ważna jest:
  1. technika czytania (jak czyta?)
  2. błędy czytania (nasilenie)
  3. tempo (szybko, wolno)
  4. rozumienie czytanej treści

W przypadku pisania należy zwrócić uwagę na:
  1. częstotliwość występowania błędów (błędy nieliczne, liczne, nasilone)
  2. charakter popełnianych błędów („typowo” ortograficzne, w łącznej i rozdzielnej pisowni wyrazów, mylenie liter o podobieństwie graficznym, mylenie liter – odpowiedników głosek zbliżonych fonetycznie, opuszczanie drobnych elementów graficznych liter, opuszczanie cząstek wyrazów, zniekształcanie zapisu całych wyrazów.
  3. tempo pisania (szybkie, przeciętne, wolne, bardzo wolne)
  4. poziom graficzny pisma (cechy pisma, kształt, łączenia)


VI. Jaki powinien być następny krok?

Jeśli występują symptomy charakterystyczne dla zaburzeń dyslektycznych (przynajmniej kilka), należy skontaktować się z rodzicami i uzyskać ich zgodę na badania. Polonista powinien wypełnić skierowanie do poradni (druki posiada pedagog szkolny). Do skierowania należy dołączyć zaświadczenie o aktualnym stanie zdrowia, badania wzroku i słuchu, wykaz ocen z poszczególnych przedmiotów oraz poprawione prace pisemne (ewentualnie zeszyty). W przypadku naszej szkoły opinie do poradni dostarcza pedagog.


VII. Jak traktować dyslektyka?

A. W szkole :


Należy pamiętać, że:
  1. Dyslektykiem jest się od urodzenia.
  2. Dyslektykiem jest się na każdej lekcji.
  3. Dysleksja to problem nie tylko polonistów.
  4. Opinia o dysleksji nie zwalnia ucznia od pracy w domu i w szkole.

Tak więc należy dokładnie zapoznać się z opinią ucznia dyslektycznego i przekazać nauczycielom innych przedmiotów informacje nt. zaburzeń, które mogą spowodować trudności w nauce. Trzeba też uświadomić wszystkim, że każdy nauczyciel powinien zwracać uwagę na ortografię.


B. W domu:

Poniższe informacje należy przekazać rodzicom np. w czasie „wywiadówki”.
  1. Ważny jest uregulowany tryb życia – ściśle określony rozkład zajęć.
  2. Powinno się konsekwentnie egzekwować określoną godzinę odrabiania zadań.

VIII. Jak oceniać dyslektyka?
  • Należy oceniać znajomość zasad ortograficznych.
  • Uczeń powinien sam poprawiać dyktando – porównywać z tekstem wzorcowym.
  • Błędy w pracach pisemnych powinny być „zamalowywane” (w zaznaczone miejsce należy wpisać poprawioną literę).
  • Rodzice powinni kontrolować zeszyty (przynosi to dobre rezultaty).
  • Jeśli uczeń pisze niewyraźnie, może posługiwać się drukiem (nie powinno to wpłynąć na ocenę). Pisanie drukiem a nawet dyktowanie jest dopuszczalne w czasie egzaminu maturalnego.

IX. Wskazówki do pracy z uczniem dyslektycznym.

Podstawą prawna jest zarządzenie nr 30 MEN z dnia 12.10.1993 (Dziennik Urzędowy MEN nr 7 poz. 32)
Władze oświatowe zalecają by uczniów z fragmentarycznymi deficytami rozwojowymi traktować w sposób zindywidualizowany w procesie dydaktyczno – wychowawczym zarówno w zakresie wymagań, jak i oceniania.
  1. W sposobie oceniania uczniów dyslektycznych powinno uwzględniać się różnorakie czynniki wpływające na jakość pracy i doceniać włożony wysiłek.
  2. głównej mierze powinna dotyczyć poprawności wypowiedzi ustnych i strony merytorycznej prac pisemnych.
  3. Nie należy ograniczać możliwości i zainteresowań humanistycznych uczniom, u których jedynym mankamentem jest dysortografia.
  4. Uczniowie z mikrodeficytami mają często problemy w nauce języków obcych, stąd ważne jest skoncentrowanie się na nauce tylko jednego języka obcego.
  5. Wszelkie sprawdziany pisemne są niezwykle stresujące dla uczniów dyslektycznych. W związku z tym konieczne jest wydłużenie limitu czasu na pisanie sprawdzianów, ocenianie na jednakowych prawach brudnopisu i czystopisu.
  6. Ze względu na występującą dysleksję nie należy odpytywać uczniów z czytania głośnego przed zespołem klasowym. Należy zezwolić uczniowi na korzystanie z taśm magnetofonowych z nagraniami lektur szkolnych (Biblioteka Książki Mówionej).
  7. W przypadkach dysgrafii, gdy zmniejsza się czytelność pisma, należy umożliwić uczniowi wykonanie prac kontrolnych na komputerze lub maszynie do pisania. Zezwolić na nagrywanie lekcji na dyktafon. O ile nauczyciel nie jest w stanie odczytać pracy ucznia, powinien to zrobić uczeń w jego obecności ,wyjaśniając wszystkie wątpliwości ortograficzne.
  8. Wskazane jest kierowanie procesem samokształcenia i samokontroli, wyrabianie nawyku pracy ze słownikiem i uzmysławianie prawdziwej wartości korzystania z zasad i reguł ortograficznych.
  9. U uczniów z poważna dysgrafią wskazane jest zastąpienie niektórych sprawdzianów pisemnych indywidualnych sprawdzianami ustnymi.
  10. W sporadycznych przypadkach zezwolić na korzystanie z kalkulatora na lekcjach matematyki, fizyki, chemii.



Długotrwałe niepowodzenia szkolne stają się czynnikiem patogennym wywołującym zaburzenia osobowości, sprzyjają przyjmowaniu postawy niechętnej wobec szkoły i nauki. Stały brak sukcesu rodzi brak wiary we własne możliwości, a to z kolei prowadzi do zaburzeń emocjonalno – motywacyjnych.
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 03-06-2006 21:20

Jakie problemy ma uczeń dyslektyczny na innych lekcjach?
Dziecko dyslektyczne ma często problemy w uczeniu się. Potrafi je ukrywać, z nimi żyć i walczyć, zastępować czynnościami, które lepiej wykona.

Jeżeli materiał nauczania odwołuje się do operacji wzrokowej, wzrokowo-przestrzennej, koordynacji wzrokowo - ruchowej, to dzieci mają kłopoty:

w geometrii - zła orientacja przestrzenna, brak wyobraźni itd.,
w geografii - zła orientacja na mapie,
w fizyce i chemii - nie pamiętają schematów, wzorów, zapisu reakcji chemicznych,
w językach obcych - nie pamiętają zapisu wyrazów, liter,
w zajęciach plastycznych - nie rysują skomplikowanych rysunków przestrzennych.
W przypadku, gdy zaburzona jest funkcja słuchowa, objawy zaburzeń mogą być następujące:

długo utrzymująca się wada wymowy,
dzieci nie pamiętają ciągów wyrazowych tj. nie liczą dni tygodnia, miesięcy, nie mogą opanować tabliczki mnożenia, nie pamiętają ciągów wyrazowych w dyktandzie, gubią myśl,
nie słyszą przerw w czasie mówienia więc nie stosują interpunkcji
nie pamiętają dat, nazw geograficznych, nowych pojęć, nazw gramatycznych,
nie umieją opowiadać ze względu na to, że gubią wątek, fabułę, w opowiadaniu występuje tzw. brak słów,
wypowiadają się niegramatycznie, mało spójnie, nielogicznie, wiedzą, co chcą powiedzieć, ale nie potrafią tego wyrazić,
trudno opanowują te treści, które nauczyciel nazywa "regułą", "zasadą", podstawowym zakresem pojęć.
Należy zrozumieć problem dzieci i jego sprzeczności: to, co dla nas jest proste, dla dyslektyka może być niezrozumiałe.
http://www.bialystok.edu.pl/cen/archiwu ... danuta.htm
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 10-06-2006 15:59

Percepcja słuchowa:

Jest to zdolność do odbioru dźwięków, ich rozpoznawania i różnicowania, a także interpretowania przez odniesienie do poprzednich doświadczeń.

Odbiór słyszanych dźwięków możliwy jest dzięki sprawnie działającemu analizatorowi słuchowemu, który składa się z:
  • receptora odbierającego bodźce słuchowe (ucho), przekształcającego je na pobudzenie nerwowe
  • drogi słuchowej doprowadzającej pobudzenie nerwowe do mózgu
  • korowej części analizatora (miejsce dokonania i syntezy budźców słuchowych)
  • nerwów odśrodkowych przekazujących impulsy do mózgu.

Podstawowym warunkiem rozwoju spostrzeżeń słuchowych jest anatomicznie nie uszkodzony i funkcjonalnie sprawny analizator słuchowy ( odpowiedzialny za słuch fizyczny), z kolei prawidłowa identyfikacja dochodzących do mózgu bodźców słuchowych jest warunkiem rozwoju mowy (tzw.słuch mowny).

Objawy zaburzonej percepcji i pamięci słuchowej w zakresie słuchu mownego:
  • trudności w rozumieniu bardziej skomplikowanych poleceń słownych
  • trudności w zapamiętywaniu, powtarzaniu trudnych wyrazów i dłuższych zdań
  • trudności w dokonywaniu syntezy wyrazu
  • trudności w pisaniu ze słuchu dłuższych wyrazów
  • trudności w czytaniu całych wyrazów metodą literowania
  • często mały zasób słów, agramatyzmy, prymitywne proste zdania w opowiadaniu
  • zniekształcanie wyrazów w dyktandzie
  • trudności w pisaniu wyrazów zmiękczonych
  • kłopoty z różnicowaniem i - j
  • trudności w różnicowaniu samogłosek nosowych od on om

w starszych klasach:

  • łączenie przyimka z rzeczownikiem, np. w kącie
  • opuszczanie wyrazów, końcówek wyrazów, elizje nagłosowe i śródgłosow
  • zmiana głosek dźwięcznych na bezdźwięczne, np.: B na P , D na T.

http://www.logopedia.pl/index.php?optio ... &Itemid=35

============================================
Percepcja słuchowa


Percepcja słuchowa jest to złożony układ procesów psychiczno – umysłowych przebiegających na poziomie czuciowo-ruchowym i znaczeniowo-czynnościowym; zdolność rozpoznawania i różnicowania bodźców słuchowych - odbiór bodźców słuchowych, identyfikowanie i różnicowanie dźwięków, analiza i synteza słuchowa, pamięć słuchowa.

Przyczyny: Uszkodzenie aparatu słuchowego, niedosłuch
  • Deficyty rozwojowe
  • Zakłócenia korowych funkcji analizatora słuchowego
  • Opóźnienia rozwoju słuchu fonematyczno – fonemowego
  • Zaburzenia procesów analizy i syntezy słuchowej
  • Krótkotrwała koncentracja na bodźcu słuchowym
  • Zaniedbania środowiskowe

Objawy:
  • Trudności w czytaniu i pisaniu
  • Trudności w zapamiętywaniu trudnych wyrazów
  • Trudności w analizie i syntezie słuchowej
  • Trudności w różnicowaniu głosek
  • Ubogi zasób słów
  • Agramatyzmy
  • Zaburzenia mowy
  • Brak reakcji na polecenia

WPŁYW ZABURZEŃ PERCEPCJI SŁUCHOWEJ NA UMIEJĘTNOŚCI SZKOLNE

Przy zaburzonej percepcji słuchowej obserwujemy następujące błędy i właściwości:

W pisaniu:
  • opuszczanie liter, sylab, końcówek wyrazów lub ich dodawanie;
  • przestawianie liter, sylab, wyrazów;
  • trudności w analizie zdań na wyrazy, wyrazów na sylaby, głoski;
  • łączenie przyimków z rzeczownikami, np. wklasie, napolu
  • zamiana głosek dźwięcznych na bezdźwięczne tam, gdzie w wymowie zachodzi asymilacja ( upodobnienie)
  • trudności w różnicowaniu samogłosek nosowych ą, ę w zestawieniu z dźwiękami on, om, en, em
  • trudności w różnicowaniu zmiękczeń : ś – si, ć- ci, ń- ni, ź- zi, dź – dzi
  • trudności w różnicowaniu wyrazów podobnie brzmiących, np. lok- bok
  • niewłaściwe rozdzielanie wyrazów lub łączenie dwóch w jeden
  • trudności w pisaniu ortograficznym
  • zniekształcanie wyrazów, upraszczanie grup spółgłoskowych, powstają bezsensowne zlepki literowe
  • trudności w przyporządkowaniu głosek literom (szczególnie podobnym fonetycznie)
  • trudności we wszystkich rodzajach pisania: ze słuchu, z pamięci i w przepisywaniu
  • wielokrotne pisanie tego samego wyrazu, skreślenia, poprawianie

W czytaniu :
  • długo utrzymujące się literowanie utrudniające syntezę sylabową i wyrazową
  • przekręcenia wyrazów, pomijanie lub dodawanie innych podobnie brzmiących i zgadywanie
  • wielokrotne powtarzanie tych samych zdań
  • trudności w składaniu sylab i wyrazów z liter dobrze znanych
  • pomijanie interpunkcji
  • trudności w odczytywaniu trudnych, nowych wyrazów
  • bardzo wolne tempo czytania, czytanie niepewne
  • trudności ze zrozumieniem czytanych treści


Dzieci cały wysiłek skupiają na technicznej stronie czytania, co utrudnia zapamiętywanie treści czytanego tekstu .Słaba pamięć słuchowa powoduje, że uczniowie wolniej uczą się tabliczki mnożenia, gorzej zapamiętują wiersze, nowe partie materiału, mają trudności w nauce języków obcych. Ponadto opóźnienie funkcji słuchowych wpływa niekorzystnie na rozwój słowno – pojęciowy, ograniczając wnioskowanie i uogólnianie na materiale werbalnym. U dzieci obserwuje się także opóźnienie rozwoju mowy, bardzo ubogi zasób pojęć, agramatyzmy, ponieważ różnicowanie i zapamiętanie końcówek fleksyjnych jest upośledzone.
Często u dzieci tych w okresie przedszkolnym można zauważyć opóźniony rozwój mowy.

http://www.archiwum.literka.pl/modules. ... e&sid=1898
Ostatnio zmieniony 10-06-2006 16:09 przez małgosia, łącznie zmieniany 2 razy
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 10-06-2006 16:03

Percepcja wzrokowa:
Jest to zdolność rozpoznawania i różnicowania bodźców wzrokowych oraz umiejętność ich interpretowania.

Rozwój procesu spostrzegania przebiega od globalnego i polisensorycznego do spostrzegania analitycznego. Tak więc dziecko na początku swojego życia poznaje otaczający świat w sposób wielozmysłowy, przypadkowy, całościowy. Następnie uczy się przez doświadczenie w zabawie i obserwację efetków swoich działań.

Podstawą zdobywania informacji jest rozwój procesów poznawczych. Dzięki stopniowemu doskonaleniu funkcji poznawczych dziecko zdobywa coraz więcej możliwości i umiejętności. Kolejnym etapem poznawczym jest praktyczne działanie na przedmiotach, zabawy ruchowe, konstrukcyjne i tematyczne.

Dziecko, które wykazuje wybiórcze zaburzenie funkcji spostrzegania wzrokowego, przejawia trudności w zakresie:

różnicowania kształtów graficznych i odwzorowywania z modelu i(lub) z pamięci
rozpoznawania znaków i przedmiotów zbliżonych wielkością, kształtem

Prócz tego rozumiejąc znaczenie litery i cyfry jako symbolu, posługuje się nimi nieprawidłowo jako znakiem graficznym. Dziecko takie myli:

litery różniące się niuansami graficznymi jak: a-o; m-n; l-f; ł; e-c;
litery o kształcie zbliżonym, a różnym położeniu w stosunku do osi pionowej
np: p-g, d-g lub osi poziomej, np: u-n, b-p, d-g; odwraca kolejność liter w wyrazach, np. pan- nap
opuszcza drobne elementy graficzne
łuki przekształca w kąty ostre lub rozwarte
pisze litery wybiegając poza linie, nierówne, rozchwiane
robi za duże lub za małe odstępy między literami.

W konsekwencji tego w późniejszych latach nauki obserwuje się trudności w nauce, pojawiają się liczne błędy ortograficzne.
Dzieci z całościowo obniżonym poziomem spostrzegania mają poważne kłopoty z różnicowaniem wszelkich kształtów. Nie mogąc rozróżnić kształtów pojedynczych liter, znacznie gorzej radzą sobie z graficznym układem liter w wyrazach.
Obniżenie percepcji wzrokowej ściśle wiąże się z zaburzeniami orientacji przestrzennej.

http://www.logopedia.pl/index.php?optio ... &Itemid=35
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 10-06-2006 16:33

PERCEPCJA SŁUCHOWA

Istotne znaczenie w procesie nauki czytania i pisania pełni analizator słuchowy. Prawidłowy przebieg spostrzeżeń słuchowych zależny jest od sprawnie działających:
receptorów - odbierających bodĄce słuchowe i przekazujące je na pobudzenie nerwowe,
drogi słuchowej doprowadzających pobudzenie nerwowe do mózgu,
korowej części analizatora, gdzie dokonuje się analiza i synteza bodĄców dĄwiękowych,
nerwów odśrodkowych przekazujących impulsy z mózgu do określonych narządów artykulacyjnych.
Percepcja słuchowa, zwana słuchem mownym, to czynność złożona, na którą składa się:
słuch fizyczny,
słuch muzyczny,
słuch fizyczny,
Szczególne ważny dla mechanizmu czytania i pisania jest dobrze rozwinięty słuch fonematyczny. Na tej podstawie rozwijają się operacje świadomej analizy i syntezy słuchowej. Obejmują one następujące umiejętności:
wydzielanie zdań z potoku mowy, wyrazów w zdaniach, a także sylab i głosek w wyrazach,
odróżnianie głosek o zbliżonych cechach fizycznych,
syntezę głosek według wymienionej kolejności,
podporządkowanie znaczeń scalonym słowom i zdaniom.


Przy zaburzonej percepcji słuchowej obserwuje się następujące błędy i właściwości:

W wypowiadaniu się:
trudności w wypowiadaniu się: mały zasób słów, niegramatyczne wypowiadanie się;
częste wady wymowy, przekręcanie wymowy mało znanych wyrazów;
kłopoty w wypowiedziach wynikające z trudności w rozumowaniu, wnioskowaniu i uogólnianiu na materiale werbalnym.

W pisaniu:
specyficzne trudności, zwłaszcza ze słuchu;
zniekształcenia pisowni, niekiedy "zlepki liter";
mylenie liter odpowiadających głoskom dĄwiękowo-podobnym: b-p, d-t, g-k, z-s, dz-c, sz-s;
trudności w pisaniu wyrazów ze zmiękczeniami, dwuznakami, z głoskami tracącymi dĄwięczność;
nieprawidłowe różnicowanie głosek: i-j, samogłosek ą,ę w zestawieniu z dĄwiękami on, om, en, em;
trudności w analizie zdań na wyrazy, wyrazów na sylaby i głoski;
łączenie przyimków z rzeczownikami ("wklasie");
opuszczanie końcówek i cząstek wyrazów;
"gubienie" liter, zwłaszcza samogłosek, przestawianie ich kolejności;
przestawianie szyku dyktowanych wyrazów, skreślenia i poprawki;
brak znaków interpunkcyjnych lub ich niewłaściwe stosowanie;
niski poziom prac pisemnych w porównaniu z wypowiedziami ustnymi;
trudności we wszystkich rodzajach pisania: ze słuchu, z pamięci i w przepisywaniu;
wolne tempo pisania;
ujawniające się błędy wynikające z przezwyciężonych już wad wymowy.

W czytaniu:
długo utrzymujące się literowanie utrudniające syntezę sylabową i wyrazową;
niewłaściwa intonacja czytanych treści;
błędy w czytaniu: przekręcenia wyrazów, pomijanie lub dodawanie innych podobnie brzmiących i zgadywanie;
trudności w zrozumieniu przeczytanej treści wynikające z błędów w czytaniu, niewłaściwego rozumienia określeń słownych;
mylenia znaczenia wyrazów o podobnym brzmieniu;
bardzo wolne tempo czytania, czytanie niepewne.

Inne trudności:

trudności w nauce języków obcych;
kłopoty w uczeniu się pamięciowym: wiersze, ciągi słowne: dni tygodnia, miesiące, tabliczka mnożenia;
trudności w nauce gramatyki;
nie rozumienie dłuższych wypowiedzi słownych i poleceń nauczyciela, instrukcji;
gorsza pamięć słuchowa;
zbyt długie wykonywanie działań matematycznych w oparciu o konkrety.

Zaburzenia w funkcjonowaniu analizatora słuchowego i mowy winny być niwelowane z chwilą ich wystąpienia. Ich następstwem może być opóĄnienie rozwoju myślenia słowno-pojęciowego w postaci trudności w rozumowaniu, wnioskowaniu i uogólnianiu na materiale niewerbalnym.
Głównym celem pracy korekcyjno-kompensacyjnej na tym etapie jest przygotowanie dziecka do nauki czytania i pisania poprzez działania stymulujące i korygujące funkcjonowanie analizatorów oraz ich koordynację.
W dalszych etapach pracy terapeutycznej mogą być wykorzystywane jako ćwiczenia relaksacyjne, odprężające, ożywiające lub wyciszające oraz stwarzające okazję do rozwijania indywidualnych zainteresowań czy zdolności.


PERCEPCJA WZROKOWA I ORIENTACJA PRZESTRZENNA

Percepcja wzrokowa jest zdolnością rozpoznawania i różnicowania bodĄców wzrokowych oraz interpretowania tych bodĄców poprzez wiązanie ich z uprzednim doświadczeniem. Prawidłowy przebieg spostrzegania wzrokowego zależny jest od:

budowy gałki ocznej: siatkówki, części receptorycznej analizatora wzrokowego,
nerwu doprowadzającego,
korowej części analizatora znajdującego się w mózgu.
Przyczyną trudności w nauce czytania i pisania mogą być deformacje w spostrzeganiu lub też nieprawidłowe funkcjonowanie korowej części analizatora wzrokowego, w której następuje proces analizy i syntezy bodĄców zewnętrznych. Percepcja wzrokowa uczestniczy we wszystkich działaniach człowieka.
U dzieci z zaburzoną percepcją wzrokową zauważa się następujące symptomy:

W wypowiadaniu się:

trudności rozpoznawania przedmiotów na obrazkach i rozumieniu przedstawionej treści, ubogi opis obrazka, zaobserwowanie małej liczby szczegółów;
Kłopoty z określaniem wzajemnego położenia przedmiotów, trudności w przyswojeniu pojęć, i operowaniu, w zakresie stosunków przestrzennych

W pisaniu:
trudności w przepisywaniu, pisaniu z pamięci i ze słuchu;
kłopoty z zapamiętaniem kształtu liter;
mylenie liter podobnych kształtem graficznym: a-o, a-ą, e-ę, i-ł-t, m-n, u-w, różniących się położeniem: p-b, b-d, w-m, n-u, b-p, d-g;
pomijanie drobnych elementów graficznych-kreseczki, "ogonki" -ą,ę;
częste błędy ortograficzne;
opuszczanie liter lub cząstek wyrazów;
słaba pamięć wzrokowa;
opuszczanie znaków interpunkcyjnych;
niewłaściwe rozplanowanie graficzne wyrazów w stosunku do stronicy zeszytu;
Ąle wykonane tabelki, zapisy w słupkac;
mylenie kierunku zapisu, niewłaściwe rozmieszczenie liter i zapisów, zły wybór linijek.

W czytaniu:
trudności w kojarzeniu dĄwięku z odpowiednim znakiem graficznym;
mylenie liter i wyrazów o podobnym kształcie graficznym poda-pada-bada;
rozpoznawanie napisów po cechach przypadkowych-obrazki, układ strony;
częste czytanie "na pamięć", zgadywanie;
przestawianie i opuszczanie liter, sylab, wyrazów;
bardzo wolne tempo czytania, niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego;
kłopoty ze zrozumieniem przeczytanej treści spowodowane zbyt silną koncentracją na technicznej stronie czytania;
trudności w rozumieniu treści zawierającej pojęcia z zakresu stosunków przestrzenno-czasowych oraz struktur gramatyczno-logicznych.

W rysowaniu:
trudności w odwzorowywaniu kształtów geometrycznych;
ubogie, prymitywne rysunki;
zakłócone stosunki przestrzenne oraz proporcje elementów;
trudności w rozplanowywaniu rysunku, elementów na kartce.

Inne trudności:
trudności w nauce geografii-znajomość mapy, kierunków świata;
kłopoty w nauce geometrii; ze względu na różnicowanie kształtów geometrycznych, zakłóconej orientacji i wyobraĄni przestrzennej;
trudności w nauce języków obcych, szczególnie języka rosyjskiego ze względu na nowe znaki pisarskie;
pomyłki w zadaniach arytmetycznych-błędne przepisywanie słupków;
trudności w pracach ręcznych, brak umiejętności zaplanowania.


SPRAWNOŚĆ RUCHOWA I PROCES LATERANIZACJI

Funkcją analizatora skórno-kinestetyczno-ruchowego jest odzwierciedlenie w świadomości bodĄców zewnętrznych działających na receptory - komórki nerwowe będące zakończeniem dróg nerwowych zlokalizowanych w skórze człowieka, mięśniach, stawach i ścięgnach.
Różnorodne bodĄce, poprzez drogi doprowadzające, w korze mózgowej są rozkładane w procesie analizy i syntezy. Następnie, poprzez drogi nerwowe odprowadzające umożliwiają funkcje organizmu w postaci czynności. Wrażenia kinestetyczno-ruchowe powstają jednocześnie z wrażeniami dotyku i wzroku.

Objawy zaburzeń rozwoju ruchowego to:

W pisaniu:
mała precyzja ruchów dłoni i palców związana z obniżeniem sprawności manualnej powodujące wolne tempo pisania i wykonywania czynności;
niekształtne graficznie pismo, nieczytelne;
litery wykraczające poza liniaturę;
brak wiązania ze sobą liter,
zeszyty niestaranne, pomazane;
duża męczliwość ręki, przy dłuższym pisaniu powodująca niższy poziom graficzny.
W rysowaniu:
trudności w rysowaniu jako czynności;
rysunki brzydkie, linie niepewne, przeważające linie proste, brak lub mało linii falistych;
ruchy "kanciaste", gwałtowne lub zwolnione;
zbyt silny lub słaby nacisk ołówka;
towarzyszące synkinezje (współruchy).
Inne trudności:
trudności z wykonaniem wszelkich ćwiczeń na lekcjach wychowania fizycznego, ze względu na ogólną niską sprawność ruchową;
nieudolność w grach i zabawach sportowych;
trudności w szyciu, majsterkowaniu, wycinaniu, lepieniu, malowaniu;
nienadążanie na klasówkach, dyktandach za tempem klasy;
niesprawność w wykonywaniu modeli i konstrukcji;
kłopoty z wykonaniem wykresów.
W rozwoju dziecka ważnym elementem jest prawidłowy przebieg procesu lateralizacji, który polega na dominacji stronnej w obrębie oka, ręki i nogi.
Prawidłowe są dominacje prawostronne i lewostronne. Niekorzystna jest lateralizacja skrzyżowana obejmująca: lewooczność-praworęczność-lewonożność lub: prawooczność-leworęczność-prawonożność. Niekorzystna jest także lateralizacja nieustalona, czyli brak dominacji, charakteryzującej się obniżeniem sprawności obu rąk.

Dzieci z zaburzeniami lateralizacji popełniają najczęściej następujące błędy:

W pisaniu:
mylenie liter o podobnych kształtach, a o innym położeniu i kierunku: b-d, p-b, u-n, w-m;
zmiana kolejności liter, ich przestawianie, błędne odtwarzanie;
może wystąpić pismo lustrzane;
zniekształcenia graficznej strony pisma.
W czytaniu:
przestawianie liter i cząstek wyrazowych;
zmiana kolejności liter, sylab i wyrazów;
opuszczanie całego wiersza;
wolne tempo czytania (szczególnie przy lewooczności - pismo ma kierunek od lewej do prawej, a więc prawe oko powinno "prowadzić");
kłopoty ze zrozumieniem sensu czytanego tekstu ze względu na odwracanie porządku liter.
W rysowaniu:
częste zmiany kierunku w rysunkach;
błędny kierunek odwzorowywania-od prawej ku lewej.
Inne trudności:
trudności w nauce geometrii, geografii;
niepowodzenia na lekcjach wychowania fizycznego ze względu na słaba orientację w schemacie własnego ciała, błędne rozumienie instrukcji ćwiczeń.


METODY PRACY Z DZIECKIEM DYSLEKTYCZNYM

W klasie, w trakcie zajęć lekcyjnych należy utrwalać równolegle ten zakres nauki czytania i pisania, a także matematyki, jak i reedukator opracowuje z uczniem dyslektycznym w ramach zespołu reedukacyjnego.
* Nie należy wymagać czytania głośnego, indywidualnego w obecności całej klasy - uczeń dyslektyczny powinien czytać głośno wobec innych dzieci TYLKO taki tekst, który uprzednio nauczyciel polecił mu opracować w domu.
*Nie należy wymagać pisania dyktanda sprawdzającego razem z całą klasą, a ewentualny sprawdzian zrobić indywidualnie poza lekcjami. *Przede wszystkim trzeba stosować pisanie z pamięci, pamiętając o tym, że zdanie przeznaczone do zapisania powinno być kilkakrotnie głośno i poprawnie odczytane przez dziecko, a następnie po analizie trudniejszych wyrazów i zabraniu wzoru - wyraźnie i powoli podyktowane.
*Należy pamiętać, że uczeń dyslektyczny może popełnić błędy również przy przepisywaniu tekstu z tablicy, gdy ma tekst przed sobą, gdy zna reguły ortograficzne i gramatyczne - nie potrafi ich jednak zastosować.
Nie należy omawiać błędów ucznia wobec całej klasy.
*Nie wolno przyśpieszać tempa czytania i pisania, wymagać czytania na czas. Dziecko z fragmentycznymi zaburzeniami, czyli z dysleksją, potrzebuje dłuższego czasu na analizę i syntezę czytanego i pisanego tekstu, powinno więc wykonywać te czynności powoli.
*Nie należy przeciążać dziecka większą ilością czytania i pisania. W przypadku dłuższych tekstów nauczyciel powinien przeznaczyć tylko fragment do czytania głośnego, z całym tekstem dziecko może się zaznajomić za pomocą czytania cichego, albo może mu to przeczytać rodzic, odpowiednio pouczony przez nauczyciela.
*Nie należy zwiększać napięć emocjonalnych przez wywołanie go do tablicy (może i powinno odpowiadać z ławki), mobilizując do wysiłku nie wolno porównywać go z innymi, zdolniejszymi uczniami, którym nie jest w stanie dorównać. Nie należy włączać dzieci dyslektycznych do konkursów czytania i pisania, co często bywa podejmowane w intencji zachęcania do większego wysiłku.
Operowanie elementami rywalizacji powinno być stosowane tam, gdzie szanse na zwycięstwo są mniej więcej równe, w innych przypadkach mija się z celem. Uczniowie dyslektyczni wymagają przede wszystkim kształtowania ich zainteresowań zaznajamiania z racjonalnymi sposobami pracy, wyposażenia ich w odpowiedni zasób informacji.



Zasady oceniania.

1.Nauczyciel musi dostosować swoje wymagania do faktycznych możliwości dziecka nie do poziomu wymagań średnich, stawianych uczniom przeciętnym w klasie.

2.Przynajmniej w początkowym okresie reedukacji należy unikać stawiania stopni w zeszycie, lepiej zastosować ocenę opisową, w której trzeba zaznaczyć każdą nawet najmniejszą poprawę. Ocena wyrażona stopniem musi być zawsze ustalona wspólnie z reedukatorem.

3.Przy ustaleniu ogólnej oceny z języka polskiego nie mogą być najważniejsze wyniki prac pisemnych, ale wszystkie inne osiągnięcia w zakresie tego przedmiotu, tzn. rozwój poziomu logicznego myślenia, wnioskowania, abstrahowania. W relacjach słownych, można brać pod uwagę bogactwa słownictwa (bo tego może być brak), ale zawartość treściową - podobnie w wypracowaniach pisemnych.

4.W stosunku do ucznia dyslektycznego wskazane jest zastosowanie ocen ze zwiększoną tolerancją dotyczącą poziomu wymagań. W niektórych przypadkach wymagania te długo nie będą dorównywać średniemu poziomowi wymagań. Ocena ze zwiększoną tolerancją budzi jeszcze niekiedy kontrowersje w środowisku szkolnym jednak podstawą do jej stosowania są wyniki badań psychologicznych i pedagogicznych. Jeżeli wskazują one na dysleksję - należy taką ocenę zastosować.

5.Uczniowie dyslektyczni w klasach starszych mogą mieć trudności w zakresie wielu przedmiotów, a zwłaszcza matematyki, (geometria), geografii, języków obcych, zajęć plastycznych, ćwiczeń fizycznych i we wszystkich przypadkach wymagających samodzielnego czytania tekstu lub samodzielnego pisania.

6.Często dzieci z dysleksją mają kłopoty w zakresie orientacji przestrzennej, mylą pojęcia szerokości, wysokości, długości, mylą pojęcia dotyczące stosunków, mają kłopoty, z określeniem kierunków na mapie, nie potrafią szybko czytać i szybko zrozumieć, czytany tekst np. z historii czy z biologii. Na skutek tego bywają gorzej ocenami jako uczniowie niezdolni czy leniwi. W stosunku do uczniów dyslektycznych w klasach starszych należy także stosować większą tolerancję przy ocenianiu w zakresie wszystkich przedmiotów a nie tylko w języku polskim.

Dysleksja w klasach starszych jest wynikiem niewyreedukowania jej w klasach młodszych, a może to być na skutek:
niezorientowania się nauczyciela, że ma do czynienia z dysleksją i dziecko nie było poddane badaniom ani pracy korekcyjnej,
głębokości zaburzeń, niewłaściwie dobranych ćwiczeń,
braku współpracy reedukatora, nauczyciela, (i) oraz dziecka i jego rodziców.


http://pliki.2gim.zory.pl/pedagog/dysleksja.php
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 16-06-2006 09:05

W sposobie oceniania uczniów dyslektycznych powinno uwzględnić się różnorakie czynniki wpływające na jakość pracy i doceniać włożony wysiłek. Ocena - w głównej mierze - powinna dotyczyć poprawności wypowiedzi ustnych i strony merytorycznej prac pisemnych.
Nie należy ograniczać możliwości i zainteresowań humanistycznych uczniom u których jedynym mankamentem jest dysortografia.
Uczniowie z mikrodeficytami mają często problemy w nauce języków obcych, stąd ważne jest skoncentrowanie się na nauce tylko jednego języka obcego.
Wszelkie sprawdziany pisemne są niezwykle stresujące dla uczniów dyslektycznych. W związku z rym konieczne jest wydłużenie limitu czasu na pisanie sprawdzianów, ocenianie na jednakowych prawach brudnopisu i czystopisu, zastąpienie pisania ze słuchu pisaniem z pamięci.
Ze względu na występującą dysleksję nie należy odpytywać uczniów z czytania głośnego przed zespołem klasowym. Należy zezwolić uczniowi na korzystanie z taśm magnetofonowych z nagraniami lektur szkolnych (Biblioteka Książki Mówionej).
W przypadkach dysgrafii, gdy zmniejsza się czytelność pisma, należy umożliwić uczniowi wykonanie prac kontrolnych na komputerze lub maszynie do pisania. Zezwolić na nagrywanie lekcji na dyktafon. O ile nauczyciel nie jest w stanie odczytać pracy ucznia, powinien to zrobić uczeń w jego obecności, wyjaśniając wszystkie wątpliwości ortograficzne.
Wskazane jest kierowanie procesem samokształcenia i samokontroli, wyrabiania nawyku pracy ze słownikiem i uzmysławiania praktycznej wartości korzystania z zasad i reguł ortograficznych.
U uczniów z poważną dysgrafią wskazane jest zastąpienie niektórych sprawdzianów pisemnych indywidualnych sprawdzianami ustnymi. W sporadycznych przypadkach zezwolić na korzystanie z kalkulatora na lekcjach matematyki, fizyki, chemii.
Jak przygotować rodziców - o ddziaływania skierowane na rodziców koncentrują się na tworzeniu grup wsparcia emocjonalnego, organizowaniu szkoleń, wyjaśnianiu istoty dysleksji i zasad pracy z dzieckiem.Rodzice często nie rozumieją istoty trudności dziecka, choć powinni wspierać je jak najlepiej w pokonywaniu przez nie problemów szkolnych oraz stwarzać okazję do planowych ćwiczeń w domu. Ważne jest aby przekazywać rodzicom informacje o sukcesach i postępach dziecka, a nie tylko o jego trudnościach. Należy uświadamiać rodziców , że dzieci z dysleksją nie należy traktować jako chore, niezdolne, złe czy leniwe, nie powinno się ich karać i wyśmiewać w nadziei, że to zmobilizuje je do lepszej nauki. Powinni się je traktować jak owoce, które dojrzewają nieco wolniej, bo na jakimś etapie swego życia (niekiedy już płodowego) miały niesprzyjającą aurę dla właściwego dojrzewania i rozwoju. Istotnym punktem oddziaływań jest udzielanie rodzicom emocjonalnego wsparcia w trudnych chwilach wywołujących zniechęcenie i zniecierpliwienie podczas pracy z własnym dzieckiem. Błędem rodziców jest nakazywanie dziecku przepisywania długich tekstów, uczenie się na pamięć czytanek, pisanie dyktand / bez uprzedniej analizy słuchowej wyrazu/, polecanie wyłącznie głośnego czytania, odrabianie lekcji za "karę".
Jak pomóc dziecku


Oddziaływania skierowane na dziecko obejmują terapię pedagogiczną, elementy psychoterapii, a czasami również leczenie farmakologiczne. Działania w ramach terapii pedagogicznej dotyczą zarówno usprawniania zaburzonych funkcji, jak i doskonalenia umiejętności czytania i pisania. Jest to praca dwupoziomowa, z jednej strony obejmująca leczenie i usuwanie przyczyn, z drugiej zaś objawów dysleksji. Bez pochwał, nagród, pozostawieni sami sobie, stają się zgorzkniali, przestają się uczyć, nierzadko wagarują. Jak podaje literatura fachowa, u wszystkich dzieci które mają trudności w nauce z czasem pojawiają się mniej lub bardziej rozległe i głębokie zaburzenia w sferze motywacyjnej, emocjonalnej i osobowościowej. Nieudzielenie tym dzieciom w porę stosownej pomocy, może też skutkować regresem funkcji intelektualnych. Pierwsze niepowodzenia szkolne, ustawiczny brak sukcesów, brak pochwał ze strony nauczycieli, poczucie klęski, kompromitacji przed kolegami, którzy z łatwością opanowują materiał dydaktyczny, niezadowolenie, zdenerwowanie, obojętność, a nawet rozpacz - to uczucia, które stale towarzyszą uczniom z dysleksją. Pogłębiają się ich problemy emocjonalne, społeczne i edukacyjne. Dysleksji nie da się całkowicie zapobiec, ale można znacznie złagodzić jej konsekwencje. Dzięki wczesnemu diagnozowaniu i programom wczesnej interwencji, już w klasach przed-szkolnych specjaliści mogą prowadzić pracę profilaktyczną i zajęcia wspomagające rozwój dzieci z grupy ryzyka dysleksji.

http://www.ppp4.edu.lodz.pl/text/inside/wprow.html
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 03-12-2006 18:49

"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

slawia

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Srebrnego Orderu ADHD

Posty: 76


Rejestracja:
14-09-2005 15:41

Lokalizacja: Lublin

Post 06-12-2006 20:56

Czy można prosić coś więcej na temat -jak ma się dysleksja do błędów popełnianych w matematyce.
Co "daje" opinia o dysleksji dziecku (liceum) w zakresie matematyki. Czy powinno być inaczej oceniane ?
przykładowe problemy córki:
- Myli + i -, często je pomija co przy obliczeniach zmienia wynik pomimo zastosowania reguł.
- w kolejnym etapie liczenia pojawiają się liczby , których wcześniej nie było
- Wielokrotnie wykonywane przykłady z nauczycielem w domu robi źle na lekcji.
W sumie ilość wkładanej pracy nie przekłada się na stopnie i szykują się kłopoty.

Pozdrawiam.
Iwona

dorotas7

Awatar użytkownika

Waleczny rodzic

Posty: 97


Rejestracja:
09-08-2005 15:27

Post 07-12-2006 09:13

Witaj Slawia. Moje dziecko ma dysleksję rozwojową. Od 7-go roku do tej pory, czyli II kl gimnazjum jest pod stałą "opieką" poradni PP ale niestety mimo wielu ponagleń z mojej strony nie zrobiono żadnych badań w kierunku dyskalkulii. Właśnie dyskalkulia to problem z matematyką - nie wskazano mi jak pracować z dzieckiem.
- myli znaki +-*/
- np. liczbę 25 czyta 52
- problemy z prawidłowym odczytaniem większych liczb np. 125258200
nie ma szans aby ją dobrze odczytała jako stodwadzieściapięćtysięcy itd.
- mimo kilkunastokrotnego wyuczenia na pamięć tabliczki mnożenia do
dnia dzisiejszego nie potrafi pomnożyć a o dzieleniu wolę nie wspominać-
koszmar
- pominę temat geometrii, bo to już jest abstrakcja
- no i wreszcie sprawa dodawania liczb .............................. brak słów
Ciągle rozmawiam z matematyczkami, że problemy z matematyką "podchodzą" pod dysleksję itd. ale opinii typowej dla dyskalkulii jeszcze nie mam i nie wiem jak będzie rozwiązana sprawa testów gimnazjalnych ??? Nie wspomnę ile lekcji z matematyki dawała dziecku i wielkie nic.
Ostatnio otrzymałam telefon od Pani Psycholog z poradni, że mam zgłosić się z dzieckiem na badania - być może, że w kierunku dyskalkulii, przynajmniej mam taką nadzieję ale o tym po 12.12.06 Nic innego nie pozostaje Wam jak wizyta w poradni PP i przedstawienie problemu.
Pozdrawiam [smilie=hi ya!.gif]

slawia

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Srebrnego Orderu ADHD

Posty: 76


Rejestracja:
14-09-2005 15:41

Lokalizacja: Lublin

Post 07-12-2006 15:25

Dziękuję za odpowiedź dorotas7:)

Chyba poproszę o rozszerzenie badań o dyskalkulię, ale też nie wiem czy to coś da. Czy zmieni to zasady oceniania z matematyki?
Odnoszę wrażenie,że w liceum różne dys... to nie jest mile widziany problem.

Dzisiaj idę idę do PPP.
Iwona

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 07-12-2006 19:25

slawia pisze:Odnoszę wrażenie,że w liceum różne dys... to nie jest mile widziany problem.



Ja tez odnoszę takie wrazenie. Myslę, że powód takiej sytuacji jest oczywisty - dzieci z dys... trzeba umieć uczyć, trzeba naprawdę sporo wiedzieć jak je uczyć i mieć do tego zwykłe ludzkie serce, by czuć, że jest im po prostu trudniej. Na lekcjach większości szkół króluje werbalizm, nie ma właściwych pomocy dydaktycznych, kart pracy, fiszek, które powinien wykonać sam nauczyciel.

"Skoro dziecko z dysleksją nie uczy się w taki sposób w jaki ty je uczysz, to czy ty nie możesz uczyć go w taki sposób w jaki ono się uczy?
Dr Harry T. Chasty, konsultant do spraw zdolności i trudności w uczeniu się."

http://dysleksja.univ.gda.pl/pliki/forum/forum15a.htm
"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

slawia

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Srebrnego Orderu ADHD

Posty: 76


Rejestracja:
14-09-2005 15:41

Lokalizacja: Lublin

Post 20-12-2006 10:44

Witajcie!
Jestem załamana, córce grozi 6 jedynek na półrocze.Zanosiło się na to od jakiegoś czasu ,ale miałam nadzieję ,że damy radę poprawić większość. Jesteśmy po rozmowie z nauczycielami. Dysleksję widzą jako problem tylko z j. polskiego.
Nauczycielka do córki w czasie lekcji:" Twój ojciec był i twierdzi ,że masz trudności bo masz dysleksję.W opini pisze że masz TYLKO dysleksję i dysortografię, przecież nie oceniam cię za ortografię" Potem wywołanie do odpowiedzi i komentarz "co tak dukasz?"
Z geografii 4 pały za państwa-ich stolice (pisanie na czas z mapką)
Matematyka - gołe jedynki pomimo intensywnej pracy z nauczycielem w domu.
Córka uczy się dużo ale nijak ma się to do wyników, zaczyna się zniechęcać mówi ,że bije głową w ścianę.
Może uczyć się razem z nią? Ale jaką metodą?

Czytam posty małgosi (dzięki za tyle wiedzy), głowa mi puchnie.Czy nauczyciele nie mają obowiązku posiąść tej wiedzy...

Czy dysleksja może mieć różne stopnie nasilenia ? (chodzi mi o to czy mogą to być trudności w samym pisaniu i czytaniu albo we wszystkim w czym się da)
Iwona

dreptak

Awatar użytkownika

Terapeuta

Posty: 13298


Rejestracja:
20-02-2005 21:41

Lokalizacja: Warszawa

Post 20-12-2006 11:04

Ano jest tak, że w naszym systemie nauczyciel nic nie musi. Po mianowaniu, tak długo jak nie popełni przestępstwa kryminalnego jest bezpieczny.
Taki mamy chory system.
Proponuję pamiętać przy tym przy najbliższych wyborach.
Całe szczęście, że są jeszcze nauczyciele, którym się chce. I chwała im za to.

Każda dysfunkcja może mieć różny stopień natężenia. Bo tak jesteśmy skonstruowani, że tak jak można być mniej lub bardziej obdarzeni inteligencją, tak możemy mieć mniej lub więcej problemów z różnymi dys...

dorotas7

Awatar użytkownika

Waleczny rodzic

Posty: 97


Rejestracja:
09-08-2005 15:27

Post 20-12-2006 12:36

Slawia.
Już pisałam o problemach z dys... u mojej córki. Pytasz się, czy masz uczyć się z nią? Ja tak robię. Codziennie siadamy i czytam, pytam itp. Od I kl szkoły podstawowej to robię ale również chyba jestem znienawidzona przez nauczycieli, bo wiercę im dziurę pytaniami "więc jak mam uczyć dziecko?" Z reguły to skutkuje. Nauczyciele mówią czego wymagają od córki i w jaki sposób będą ją przepytywać.
Pracuj z dzieckiem i na spotkania z nauczycielami chodzi rodzic, który pracuje z dzieciątkiem. Przejdź przez pedagoga szkolnego po wszystkich nauczycielach, rozmowa z wychowawcą mało jest skuteczna. Jeżeli okażesz zainteresowanie, będą inaczej postrzegać Twój problem (Wasz problem). Przykład: w klasie córki są dwie dziewczynki z dys... moja, z którą pracuję i druga bidusia, której mama woli telenowele w telewizji (zero zainteresowania). Jedna z nich ma oceny 3-4-5 a druga 1-2 .................... Czasami trzeba dokonać wyboru i poświęcić się. Powodzenia
Dorota

dorotas7

Awatar użytkownika

Waleczny rodzic

Posty: 97


Rejestracja:
09-08-2005 15:27

Post 20-12-2006 13:48

Aha. Gwoli wyjaśnienia nie chcę abyś pomyślała, że sądzę iż wolisz telenowele to był tylko przykład, który pokazuje obrazowo ile można zdziałać z dzieckiem jak się z nim pracuje.
A jeżeli chodzi o opinię PPP to na tym forum dokładnie przeczytasz wszystko na temat dys.... oraz o tym jakie macie prawa (Małgosia to wspaniale opisuje)
Pozdrawiam

slawia

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Srebrnego Orderu ADHD

Posty: 76


Rejestracja:
14-09-2005 15:41

Lokalizacja: Lublin

Post 20-12-2006 15:48

Moje telenowele to drugie szczęście- Kamil z ADHD, :lol:
Zadzwoniłam dzisiaj do kuratorium z pytaniem o standardy oceniania dzieci z dysfunkcjami, długo musiałam tłumaczyć o co mi chodzi. Nic takiego nie istnieje. Wszystko zależy od dobrej woli (wiedzy) lub jej braku u nauczycieli.
Iwona

Ania R

Awatar użytkownika

Dama/Kawaler Brązowego Orderu ADHD

Posty: 32


Rejestracja:
18-05-2007 16:28

Lokalizacja: Olsztyn

Post 30-05-2007 15:36

Wróciłam z wróciłam z zebrania znowu jedynka z dyktanda ;( ( opinia z PPP o stwierdzonej dysleksji dopiero na początku lipca szybciej ponoć się nieda ).hmmm a dziecko płacze :(

irena

Awatar użytkownika

Żelazna baba/super rodzic

Posty: 3423


Rejestracja:
07-10-2005 21:20

Lokalizacja: Szczecin

Dzieci: syn 27 lata, syn 26 lat-ADHD, córka 23 lata- ZA, córka 22lata

Ja: Tylko zakręcona, mąż ZA

Post 30-05-2007 20:43

Moja telenowela to razy cztery Daniel, Wojtek, Paulina i Justyna

dorotas7

Awatar użytkownika

Waleczny rodzic

Posty: 97


Rejestracja:
09-08-2005 15:27

Post 31-05-2007 09:06

Nie pisałam, że wszystkie mamy siedzą i oglądają telenowele ale tylko podałam przykład z życia. Sam fakt, że piszemy na tym forum to nasza walka o pociechy i szukanie pomocy. Często padam na twarz ale wiem, że to jest jedynie słuszna decyzja - kilka godzin dziennie na naukę z dzieckiem. Kilka godzin to nie jest non stop nauka i katowanie dziecka ale same wiecie, że jest więcej przerw i rozmów, bo akurat są "ważne" pytania i problemy. Ostatnio bliska mi osoba zadała pytanie czy ja nie ściemniam z tą nauką - może, ale dbając o siebie mogłam posłać dziecko do szkoły specjalnej i problem z głowy ? Wówczas miałabym czas dla siebie - no nie? Ja poświęcam swój czas dziecku i taki jest mój wybór i wiem, że są tego plusy i minusy, lecz twierdzę, że minusy kiedyś się wyzerują a nie przekreśliłam życia mojego dziecka.
Właśnie rozmawiałam z kobietą, która tak postąpiła i nie mogę tego zrozumieć. Dziecko nadpobudliwe z dysfunkcjami dała do specjalnej szkoły czyli spuściła po brzytwie ???????????? bez komentarza.

małgosia

Awatar użytkownika

Wsparcie

Posty: 687


Rejestracja:
27-05-2005 16:12

Post 25-11-2007 18:46

"Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić, aż znajduje się taki jeden, który nie wie, że się nie da, i on to robi." /Albert Einstein/

Wróć do Dysleksja i inne dys...



Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika

Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.