Zaufać specjalistom? Szukać innych? Poradźcie, proszę.

To ciekawe macie życie.... przewaga mężczyzn i do tego dwóch z ZA
Też uważam, że szybka diagnoza to dobry wstęp do terapii - jakiejkolwiek...
Zastanawia mnie jedno.. ADHD idzie w parze z ZA, a mój synek na ADHD-owca nie wygląda, jest dość spokojnym dzieckiem...
Trochę zazdroszczę Ci dużej rodziny. Karol raczej zostanie jedynakiem.... ciężko mi się zdecydować na kolejne dziecko...
Może byłoby mu łatwiej żyć gdyby nie był sam...;
pozdrawiam ciepło

Zastanawia mnie jedno.. ADHD idzie w parze z ZA, a mój synek na ADHD-owca nie wygląda, jest dość spokojnym dzieckiem...

ADHD niekoniecznie musi iść w parze z ZA.

Są dzieci, które przejawiają tylko cechy ZA lub tylko ADHD. Są też typy pomieszane z nasileniem z jednej bądż drugiej strony- nie ma reguły, każdy jest inny

Zastanawia mnie jedno.. ADHD idzie w parze z ZA, a mój synek na ADHD-owca nie wygląda, jest dość spokojnym dzieckiem...

Może ADD?

Albo po prostu zaburzenia integracji sensorycznej, które ustąpia po terapii.
Nie rzucajmy sie od razu na ADHD. Wykluczmy najpierw inne przyczyny, których może być wiele.

Nasza diagnoza też zaczęła się dość wcześnie - Gawi miał 4 lata. Dr Skotnicka sama się później przyznała, że nie miała pewności czy to ZA czy autyzm wysokofunkcjonujący. Po pół roku terapii niektórzy twierdzili, że diagnoza była na wyrost. Potem okazało sie, że "normalne" przedszkole nie daje sobie z dzieckiem rady.


Ja uważam, że lepiej szukać diagnozy wcześniej - dla dobra dziecka. I jeśli idzie w ślad za diagnozą terapia, to dziecko tylko na tym zyska.

Też jestem zdania, że nie leczy się diagnozy (i w tym sensie nie ona jest najważniejsza). Jak jest potrzebna terapia - warto, a nawet trzeba z niej korzystać.
Ja też nie mam "adehadka" (choć podobno się wyłącza, więc może add?), a o jego ZA przedszkole nie wie. Co więcej - przedszkole "dziwi się" jak pytam o to, jak mój synek sobie radzi i jak funkcjonuje. Przedszkole uważa, że jest OK i ani razu -powtarzam - ani razu (czwarty rok już synek tam chodzi) nie zgłaszało kłopotów itp.
Mitoch - fakt - czy to autyzm wysokofunkcjonujący, czy ZA, czy jeszcze inny kwiatek - to drugorzędne w tej chwili. Działajcie.

Albo po prostu zaburzenia integracji sensorycznej, które ustąpia po terapii.
Nie rzucajmy sie od razu na ADHD. Wykluczmy najpierw inne przyczyny, których może być wiele.

Co do zaburzeń integracji sensorycznej - to ja widzę tylko nadwrażliwość na dźwięk, nadwrażliwość, hmm, raczej obsesję w szukaniu wszystkich dźwięków świata
ADD - też ciężko powiedzieć, sądzę, że wyjdzie to za jakiś czas. Na razie mały potrafi się świetnie skoncentrowac i dość długi czas poświęcać jakiejś czynności... ale widzę już problemy w dłuższym, niekoniecznie go interesującym działaniu...
Martwi mnie też, że mój synek nie odróżnia ludzi, zwierząt, przedmiotów - przypisuje uczucia rzeczom martwym (typu poduszka, but), a zupełnie go nie interesuje , że może sprawić ból zwierzakowi, dzieciom, czy nam

Co do zaburzeń integracji sensorycznej - to ja widzę tylko nadwrażliwość na dźwięk, nadwrażliwość, hmm, raczej obsesję w szukaniu wszystkich dźwięków świata

A może nakierować go na zajęcia muzyczne? Dzieci lubią zabawę z dżwiękiem, i być może ma do tego talent muzyczny?

Martwi mnie też, że mój synek nie odróżnia ludzi, zwierząt, przedmiotów - przypisuje uczucia rzeczom martwym (typu poduszka, but), a zupełnie go nie interesuje , że może sprawić ból zwierzakowi, dzieciom, czy nam

To jest do wypracowania, nauczenia, nie martw się

Zastanawia mnie jedno.. ADHD idzie w parze z ZA, a mój synek na ADHD-owca nie wygląda, jest dość spokojnym dzieckiem...
Trochę zazdroszczę Ci dużej rodziny. Karol raczej zostanie jedynakiem.... ciężko mi się zdecydować na kolejne dziecko...
Może byłoby mu łatwiej żyć gdyby nie był sam...;
pozdrawiam ciepło

Są osoby z ADHD bez cech ZA i takie, które przejawiają ZA bez żadnych domieszek.

Co do rodzeństwa - jest szansa, że kolejne dziecko może mieć cechy ZA, ale nie jest to pewnik. Generalnie rodzeństwo daje moim ZA najlepszą terapię. Do tego nieprzerwaną i bezpłatną. I myślę, że w dorosłym życiu bedą stanowić dla siebie wsparcie. Gustaw był jedynakiem prawie 10 lat. Teraz nie oddał by braci nawet za najlepszy na świecie komputer. Tak nprawdę aspergicy mają kłopoty z więziami z rówieśnikami. Rodzenstwo daje im możliwość obcowania z małolatami, uczenia się zachowań społecznych z gwarancją, że brat jutro też się będzie odzywać. No i nie zmieni brata na lepszego (co z kolegami niestety sie dzieje).

No ale my nie planowaliśmy dzieci wtedy kiedy się urodziły. Gustaw miał mieć brata albo siostrę bardzo szybko. Siła Wyższa zadecydowała inaczej. Gaweł był bardzo wyczekiwany. Za to Gosław to taka nieoczekiwana premia (chyba za cierpliwość). I tak w wieku ponad 40 lat jestem mamą Mikrusów I z mojego doświadczenia wynika, że łatwiej jest mieć wiecej dzieci, niż jedno. Mogą się przynajmniej sobą zająć. Swego czasu byłam w stanie ufundować nagrodę za zamknięcie Gustawowi ust na jedną minutę. ON DO NAS MÓWIŁ NIEMAL 24 GODZINY NA DOBĘ (przez sen też). No i moim matczynym obowiązkiem było aktywne słuchanie.

Witam,
Poczytałam trochę i jestem przerażona. U mojego synka stwierdzili ADHD-2 miesiące temu (dodam, że diagnozują go już prawie 4 lata-a ADHD to powstało jak poszedł do szkoły - takie mam wrażenie - bo wcześniej nikt tego nie widział) ale, że jest coś jeszcze tylko nie wiedza co. Podejrzenie ZA, ale jak poszłam na przeddiagnozę pod kątem ZA to stwierdzono, że to na pewno tylko ADHD.
Tylko, że pedagog szkolny i psycholog widzą u niego cechy ZA - ja też.

Synek jest po prostu dziwny. Nie potrafi bawić się naturalnie a z rówieśnikami wcale, albo bardzo szybko się nudzi i ucieka. Zdarza się, że nie rozumie poleceń nauczyciela. Ma problem z koncentracją, ale jak go coś interesuje to ogląda godzinami, czyta godzinami, czasem jednocześnie ogląda i rysuje to co widzi.
Nie ma zaległości w szkole - ze wszystkim nadąża. Z angielskim też nie ma problemu. Najbardziej mnie jednak przeraża, że jak się nudzi to biega, macha rękoma i wydaje dziwne dźwięki - stale tak samo - w dodatku jakby był zupełnie w innym świecie -świecie fikcji.
Może do końca ja nie potrafię tego wszystkiego opisać, ale na pewno to jest nie naturalne (dlatego problem ze zdiagnozowaniem - wydaje mi się).
Mam porównanie bo synek ma teraz 7 lat i ma siostrę rok młodszą.
Mam ostatnią nadzieję na prawidłową diagnozę, ale wizyta dopiero w maju u podobno dobrego psychiatry i teraz nie wiem czy leczyć synka na ADHD czy jeszcze czekać, ale pewnie poczekam, a na razie będę robić to co podpowiada mi matczyna intuicja. Pozdrawiam wszystkich i życzę cierpliwości.

Sabino,
może to ADHD z cechami ZA... nie wiem od czego zaczeliście diagnozę, ja pierwsze kroki skierowałam do psychiatry i to jego opinia przyczyniła się do "wchodzenia" w temat - czyli dalszych wizyt, w tym w poradni dla osób z autyzmem...
Moje spostrzeżenia z ostatnich tygodni odnośnie mojego dziecka:
Wg mnie i mojego męża Karol jest osobliwym dzieckiem, ale dobrze się z nim rozumiemy. Osobliwość polega na specyficzych zainteresowaniach i ruchach sterotypowych. Poza tym ciągle pracujemy nad jego samodzielnością - bo tej bardzo mu brakuje, choć ostatnio myślę sobie - że to manipulacja
Obserwacje osób trzecich to zupełne przeciwieństwo naszych obserwacji: obserwacje zostały poczynione przez nauczycielkę w przedszkolu, "lokalną" psycholog i logopedę, do której chodzimy od pół roku. Dodam, ze to osoby bardzo nam życzliwe. Czytamy opinię i... to jakby nie o naszym dziecku...brak kontaktu (w tym z rówieśnikami), stereoptypie, niezrozumiały język i powracanie do interesujących go tematów, słaba motoryka, ...itp. I wiesz co, ja im wierzę... Dlatego szukam ciągle to nowych rozwiązań . Teraz to już patrzę bardziej pozytywnie w przyszłość, niż rok temu... ludzie z tego forum otworzyli mi oczy
Diagnoza nie jest tak istotna, ważne jest to co można dla dziecka zrobić. Ja bez diagnozy udałam się do PPP i od razu wciagnęliśmy się na zajęcia wg Sherborne. Wydaje mi się, że też możesz się rozejrzeć, czy w okolicy nie znajdują się organizacje pomagające dzieciom z problemami, które dotyczą także Twojego synka.
pozdrawiam Cię serdecznie